Dobrze Stańczyk Galeria Repassage 1977

Dobrze – Stańczak, Galeria Repassage – 1977 Pantomima w trzech aktach.

Akt I – 13.12.1977

Wariatka, Elżbieta Cieślar, uwięziona w dybach wybucha niekończącym się śmiechem. Towarzyszy jej pijacki chór śpiewający popularne melodie do słów „DOBRZE, DOBRZE”.
Malarz (Emil Cieślar) pokrywa czerwienią jej białe ubranie.(Patrz diaporama poniżej.)

© Elżbieta Dembińska-Cieślar

01 Dobrz-Objet d'Art brazowe 72

Ce diaporama nécessite JavaScript.

Akt I – 13.12.1977

Wariatka, Elżbieta Cieślar, uwięziona w dybach wybucha niekończącym się śmiechem. Towarzyszy jej pijacki chór śpiewający popularne melodie do słów „DOBRZE, DOBRZE”.
Malarz (Emil Cieślar) pokrywa czerwienią jej białe ubranie
i napis DOBRZE trzymany przez nią w ustach.

Akt II  – 15. 12. 1977

Królewski błazen, Emil Cieślar – w swym czerwonym stroju, pozostaje nieruchomy w geście rozpaczy z obrazu Jana Matejki,do czasu, gdy malarka (Elżbieta Cieślar) pokryje białą farbą jego ubranie.

c.d.

Królewski błazen pokryty białą farbą intonuje kobiecym głosem Międzynarodówkę do słów „Dobrze, dobrze…”, a przyjęty teraz gest oklasku kończy akt.

Akt III – 17. 12. 1977

Wyznanie szaleństwa – Akt IIL

Zakwestionowanie rozsądku, zakwestionowanie niezbędności poczucia bezpieczeństwa.

W świecie, w którym racjonalne i funkcjonalne jest wszystko,co służy władzy państwowej,w którym potrzeby ludzi mają prawo głosu na granicy bezpieczeństwa władzy, w którym publiczne ujawnienie poglądów w sprawch istotnych, różne od oficjalnych, jest praktycznie niemożliwe,w którym codzienne „dobrze, dobrze“ dotyczy osobistej zgody na ubezwłasnowolnienie,wszelka dyskusja przekazanych tradycją systemów wartości, sposobów współżycia, sensu istnienia okazać się musi mową do człowieka ogarniętego apatią spowodowaną własną niemocą rozwiązania problemów dnia dzisiejszego – codziennej swojej godności,okazać się musi mową do człowieka wypierającego wszelką inną myśl poza tą o codziennych staraniach,w rozsądku znajdującego uzasadnienie spełnienia swej potrzeby bezpieczeństwa.

Zakwestionowanie niezbędności potrzeby bezpieczeństwa na rzecz spełnienia potrzeby wolności i autonomii jednostki.

© Elżbieta Dembińska-Cieślar Instalacja w Galerii Zachęta na wystawie Galerii Repassage w 1993 r

Ce diaporama nécessite JavaScript.

SUR LE MÊME THÈME                          NA TEN SAM TEMAT

 

 

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s

WordPress.com.

Retour en haut ↑

%d blogueurs aiment cette page :